Ik Amsterdam?
In 2004 heeft de Gemeenteraad gekozen voor de slogan ‘I amsterdam’. In de opdracht stond dat deze helder, kort en krachtig moest worden. Reclamebureau Kesselskramer is hierin geslaagd: de huidige slogan is makkelijk te onthouden en mensen kunnen zich eenvoudig mee identificeren. Maar is dit genoeg?

[Photo via Flickr, By Duncan Davidson]
Den Haag staat bekend als de ‘stad van de vrede’, en ‘Rotterdam werkt’. De boodschap ‘I amsterdam’ daarentegen verwijst slechts naar zichzelf. Er worden geen kwaliteiten van de stad of haar inwoners benadrukt of uitgelicht. Het benadrukt eerder individualiteit dan gemeenschappelijkheid. Wanneer zou je ‘Amsterdam’ zijn? Ben je ‘Amsterdam’ na een dagje in de Kalverstraat? Ben je ‘Amsterdam’ als je er als expat woont maar de taal niet spreekt? Ben je ‘Amsterdam’; zodra je je hebt ingeschreven in het register? Is iedereen ‘Amsterdam’? Maar wat ben je dan?
'I amsterdam' blijft een inhoudsloze slogan, een zwakke kopie van de beroemde slogan‘I love New York’ (waar een sterke emotie uitspreekt). Of scherper geformuleerd: I amsterdam lijkt een hedonistische oneliner voor een stad die veel meer te bieden heeft. Waar gaat het nu echt om in Amsterdam? Wat maakt Amsterdam nou echt tot een unieke plek in de wereld?
Op vrijdag 2 oktober jl. stond er een interview in NRC Next met priester Wilson Varela die in 1999 vanuit Colombia naar Nederland kwam. Hij wist bij aankomst niets van Nederland, maar zijn gedachte over Amsterdam was tekenend: ‘Mijn beeld ging niet verder dan kaas, molens en Amsterdam als icoon van vrijheid.’ Inderdaad, Amsterdam is internationaal bekend als hoofdstad van een gidsland op verschillende terreinen, zoals euthanasie en het softdrugsbeleid, homoseksualiteit en vrijheid van meningsuiting. De Amsterdamse openheid richting andersdenkenden en de bereidheid omstreden kwesties met een objectieve blik tegemoet te treden is een traditie die eeuwen teruggaat. En dit is wat Amsterdam wereldwijd bekend en geliefd maakt.
Amsterdam zou erkend moeten worden als stad van de vrijheid. Nergens anders dan in Amsterdam is het zo duidelijk dat vrijheid een handeling is - Amsterdammers nemen de vrijheid: van Gay Pride tot het in de wind slaan van het rookverbod - maar ook een dialoog. Discussies over gedoogbeleid, het recht om te discrimineren en kraakbeleid zijn geen trends, maar kenmerken van een diepgewortelde traditie van vrijheidsbeoefening die voortdurend getest wordt.
Dit is Amsterdam. De stad waarin buurtinitiatieven floreren, waar alternatievelingen naar hartelust kunnen experimenteren met kunst en muziek, waar iedere nieuwkomer de kans krijgt eigen initiatieven te ontplooien. En vooral de stad waar we over al onze verschillende waarden en opvattingen kunnen discussiëren. In Amsterdam leeft men, sinds eeuwen, in vrijheid. Dat moet we koesteren en toekomst geven.
Partizan Publik
P.S. Bij onze oosterburen in Hamburg is in augustus 2009 een manifest gepubliceerd dat in gaat op de gevolgen van city branding, herstructurering en top-down gentrification. Het manifest was de aftrap van een in Duitsland inmiddels op nationaal niveau gevoerde discussie over stedelijke ontwikkeling en het 'recht op de stad'.
Reactie van Richard Florida op het manifest van Hamburg.
Join us!
RSS